Հեծանվաերթ դեպի Մասիս

Հոկտեմբերի 15-ին մի խումբ սեբաստացիներ մասնակցեցին Երևանի տոնին նվիրված հեծանվաերթին: Այս անգամ ուղղությունը դեպի Մասիս էր: Հեծանվաերթի մեկնարկը տվեցինք Մայր դպրոցից, մասնակցում էին ավագ դպրոցի սովորողներ Գևորգը, Վահեն, Հարությունը և Արմինեն, պատասխանատուներ Միքայելը և Տաթևը, վարորդ Արսենը:

Մեր առաջին կանգառը եղավ Սեյրանի բարձրունքը, շատ հաճելի, հարազատ դարձած դիտակետը այս անգամ հիացրեց մեզ, իր մաքրությամբ, կոկիկությամբ, ողջ խմբով չկարողացանք մի տոպրակ աղբ հավաքել: Ուրախացնող էր:
Ժամը 10:00 Հանրապետության հրապարակում էինք, հարյուրին մոտ հեծանվորդներ սպասում էին մեկնարկին: Հիանալի է, սեբաստացի սովորողները մասնակցում են նման պատասխանատու միջոցարման: Նախատեսված էր 30կմ տարածություն: Ոգևորությունը մեծ է:

Նորագավիթի նոր կամրջով հայտնվեցինք Մասիսի ճանապարհին: Եվ մի քանի րոպե անց, շատ հեշտությամբ, թեթևությամբ հասանք Մասիս: Շրջեցինք քաղաքով, մասնակցեցինք հեծանվասպորտի ֆեդերացիայի կազմակերպած միջոցարմանը:

Հետադարձը ճանապարհը նախատեսված էր նույն կերպ: Սակայն սեբաստացուն բնորոշ՝ նորը, չհետազոտվածը փնտրելու մղումով շնորհակալություն հայտնեցինք ֆեդերացիայի ներկայացուցիչներին հրավաերի համար և ինքնավար սլացանք առաջ… Ինչպես հայտնի ֆիլմում է ասվում. <<մենք մեր ճամփան ունենք>>… Ետ վերադարձը՝ Նորաբաց գյուղով էր, որտեղից անպատմելի տեսարան էր բացվում դեպի Արարատ լեռը: Շուտով հասանք Երևան: 48-50 կմ ճանապարհը հաղթահարված է:

Մի թե Հայաստանը, իր գետերով, լեռներով ու ձորերով այսքան հասանելի և մոտ է հեծանվորդին: Շնորհակալ եմ ճամփորության համար մեծ և փոքր սեբաստացի ընկերներ:

Լուսանկարները՝ Միքայել Ղազարյանի և Տաթև Համբարյանի

 

Реклама
Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Հեծանվաերթ

22310208_1614182738640618_2525803947459557099_n

Անցկացման օր, ժամը՝ Հոկտեմբեր 20 13:30-15:30

Վայրը՝  Երևանյան լիճ << Սեյրանի բարձունք>>

Նպատակը՝ Իրականացնել հեծանվաերթ, որի շնորհիվ սովորողները ձեռք կբերեն  ՝

  • Երթևեկության մեջ հեծանիվ վարելու հմտություն
  • Հեծանիվ վարելու ընթացքում ուղեկցողին լսելու, հրահանգները ճիշտ կատարելու հմտություն
  • Համարձակություն

Իրականացնել ֆոտո-էկո պլեներներ ՝Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամությունը խորհրդանշող հուշարձանի մոտ,  Սեյրանի բարձունքում , որի շնորհիվ սովորողները իրենց ֆոտոխցիկով կլուսանկարեն աշունը Երևանյան լճում,  ինչպես նաև կազատենք տարածքը աղբից:

Մասնակիցները՝

  1. Սիլիվի Կարապետյան
  2. Հակոբ Միրզոյան
  3. Դավիթ Աղազարյան
  4. Շանթ Դուրգարյան
  5. Նարեկ Գրիգորյան
  6. Մանան Սեմիրջյան
  7. Արթուր Մկրտչյան

Անհրաժեշտ գույք, հանդերձանք՝

  • Ֆոտոխցիկներ
  • Մեկանգամյա օգտագործման ձեռնոցներ, աղբի տոպրակներ
  • Խուրջին, 1լ. ջուր, բրդուճ
  • Արևապաշտպան  գլխարկ, ակնոց

Երթուղի՝  Արևմտյան դպրոցի հեծանվային- արշավախմբային կայան ,Բաբաջանյան փողոց, Իսակովի պողոտա, Երևանյան լիճ

Կազմակերպիչ-Պատասխանատուներ` Տաթև Համբարյան, Քրիստինա Հարությունյան

Խմբի մոտ առկա է բուժօգնության արկղիկը:

Մասնակիցները ծանոթ են  հեծանվային երթևեկության կանոններին 

Անվտանգության կանոններ

  • Խմբում սովորողների թիվը առավելագույնը 12:
  • Սովորողների խմբին ուղեկցում է երկու մեծահասակ, մեկը՝ երթի դիմացից, մյուսը հետևից։ Ուղեկից մեծահասակներից մեկը կարող է քոլեջի, ավագ դպրոցի սովորող լինել:
  • Սովորողները պետք է լինեն համապատասխան հանդերձանքով՝ սաղավարտ, մարզական հագուստ, մարզական կոշիկներ, տարբերանշաններով։
  • Պարտադիր է առաջին բուժօգնության արկղիկի առկայությունը։
  • Կազմակերպիչը պետք է ծանոթ լինի փողոցային երթևեկության տարրական կանոններին։
  • Երթևեկելիս մասնակիցները պահում են միմյանցից անհրաժեշտ հեռավորություն
  • Կազմակերպիչը պետք է ունենա առաջին բուժօգնություն ցուցաբերելու համար անհրաժեշտ կարողություններ։
Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Լողը երկարացված օրվա կազմակերպման բաղկացուցիչ մաս

<<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիրում լողը համարվում է պարտադիր հմտություն: Լողում են բոլոր տարիքի սեբաստացիները, և դա է պատճառը, որ երկարացված օրվա կազմակերպման մեջ ներառված է նաև լողը:Ուսումնական պարապմունքը անցնում է տարատարիք սովորողների հետ, ովքեր որպես լրացուցիչ կրթություն ընտրել են լողը:

Բացի լողի ուսումնական մարզումից, երկարացված օրվա ընթացքում, ըստ նախագծերի ունենում ենք եռամարտիմարզումներ նախակրթարանի սաների և 5 տարեկանների հետ, քանի որ լողը հանդիսանում է եռամարտի բաղկացուցիչ մաս:

Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Արտանիշն ի վեր

«Գետը համայնքում» նախագիծը սեպտեմբերի 8-9-ին համախմբել էր 25 տարատարիք սեբաստացիների: Ճամփորդությունը սկսվեց Սևանով, Սիմյոնովկա գյուղով: Մեզ դիմավորեցին գյուղի դպրոցի տնօրենը, կենսաբանության ուսուցչուհին և մի խումբ աշակերտներ, տվեցինք սեբաստացիական ողջույն, ծանոթացանք դպրոցին, որտեղ սովորում են շուրջ 35 աշակերտ: Տնօրենը խոսում էր իրենց մտահոգող խնդիրների մասին:

Այնուհետև Սիմյոնովկա գյուղի աշակերտների և ուսուցիչների հետ միասնական քայլարշավ ունեցանք դեպի Ձկնագետ: Ձկնագետը գտնվում է գյուղից 700մ հեռավորության վրա, սակայն երեխաների մեծ մասն ասաց, որ այս ամառ չի հասցրել լողալ Ձկնագետի գյոլերում: Զարմանալի էր… Ավագ դպրոցի սովորողներ Արենը և Արմենը ապշած հարցնում էին՝ իսկ Սևանում լողացե՞լ եք այս տարի. որքան էլ որ զարմանալի թվաց, տղաներն ասացին, որ այս տարի դեռ չեն հասցրել…շատ են զբաղված եղել…

Читать далее

Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Լողափ

20150612_124639

Լողափից օգտվելիս անհրաժեշտ է ծանոթանալ լողափում գործող կարգապաhական  և անվտանգության բոլոր կանոններին: Դրանք նպաստում և ապահովում են այցելուների անվտանգությունը և առողջության պահպանումը՝ Լողափի շահագործման կարգ

Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Լողավազանի աշխատաժամանակ

20862438_10214065149045449_35775642_o

2017-2018 ուս. տարվա ծածկած լողավազանի աշխատաժամանակ՝

Աշխատաժամանակ

Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий

Արագածի ութերորդ նվաճումը

Օգոստոսի 19-ը նշանավորվեց Արագած լեռան հերթական նվաճմամբ: Չնայած ալպինիստները կարծում են, որ գագաթը նվաճել չի լինի, ասում են լեռը ոնց կանգուն կար էլի իր տեղում է, էտ մենք ենք գալիս ու գնում, իսկ նա անսասան կանգնած է: Ինչևէ, միևնույնն է նվաճում եմ անվանում մարդու հաղթանակը ինքը իր հանդեպ, կամքի բարձր դրսևորումը, անտեսանելին տեսնելու, ազատությունը վերապրելու ունակությունը:

20992534_1528874213825336_3621634853125692178_n

Առավոտյան ժամը ութին, սեբաստացիների մի խումբ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու բակից ուղևորվեց դեպի Արագած: Ժամը 11-ին քառասունից ավել սեբաստացիներ սկսեցին վերելքը դեպի Հարավային գագաթ: Ասել-խոսելով, չենք էլ նկատել երբ ենք հասել գագաթի տակ: Գագաթ չհասած տեղի է ունենում մկրտության արարողությունը, կնքելու իրավունք ունի այն արշավականը, որ հաղթահարել է Հյուսիսային գագաթը, Ալբերտ հորեղբոր թույլտվությամբ, այս անգամ ինձ էլ թույլ տրվեց դառնալ կնքահայր-կնքամայր, այն սեբաստացիներին, ովքեր առաջին անգամ էին բարձրանում Հարավային գագաթ: Իմ օրինական սանիկները դարձան՝ Միքաելը, Ալեքսը և Մենուան:

 

Հարավային գագաթից մի անկրկնելի տեսարան է բացվում, պատմելով չես նկարագրի, չես փոխանցի տեսածդ:

Այնուհետև, Արևմտյան և Հարավային գագաթների թամբում, խումբը բաժանվեց երկու խմբի, մի մասը վերադարձավ Քարի լիճ, իսկ մյուսները շարունակեցինք վերելքը դեպի Արևմտյան գագաթ: Գագաթից, մեզ ձեռքով էին անում հայոց լեռները, հարավ-արևելքում՝ Արան, Հատիսը, հուսիս-արևմուտքում Թեժ լեռը: Իսկ խառնարանը նման էր ներկապնակի, որ ոչ մի գույն չի պակասում նրանում:

Վերադարձը, լի է կորստի զգացողությամբ, գիտակցում ես, որ վաղը աչքերդ չեն տեսնի այն ինչ տեսնում են, հոգիդ չի վերապրի այն ազատությունը, որ վերապրում ես սարերում:

Վերադարձին ես պլանավորում էի իմ իններորդ վերելքը դեպի Արագած: Հաճախ հարցնում են` ձանձրալի չէ նույն սարը բարձրանալը, ես ասում եմ` ոչ, ամեն անգամ Արագածը իրեն յուրովի սիրել և ճանաչել է տալիս:

Բնությունը արարչագործություն է, Աստվածային ներկայության վկայությունն է:

 

Рубрика: Հոդվածներ | Оставить комментарий